Πονάει κεφάλι, κόψει κεφάλι

Δεν “μας” καταλαβαίνω, ειλικρινά. “Εμείς” δεν είμαστε που κάναμε μέγα θέμα την ανικανότητα του δημοσίου τομέα; Ότι δεν δουλεύει τίποτα και κανένας, ότι είναι τεμπέληδες οι δημόσιοι υπάλληλοι, πως οι δημόσιες υπηρεσίες μάς ταλαιπωρούν και η γραφειοκρατεία του δημοσίου είναι ένα τέρας που πρέπει να θανατωθεί;

Και τώρα που η κυβέρνηση Παπαδήμου έχει ξεκινήσει την… θανάτωση, μέσω της σταδιακής κατάργησης υπηρεσιών (θα ακολουθήσουν σε πολλούς τομείς οριστικές καταργήσεις και μεταφορά αρμοδιοτήτων σε ιδιώτες), ξαφνικά μας πιάνει η νοσταλγία;
Να μην φύγει η ΔΟΥ από τη Ναύπακτο γιατί θα ταλαιπωρούμαστε. Μα καλά. Αυτοί δεν είναι που ήδη μας ταλαιπωρούν;
Απαράδεκτο να υποβαθμιστεί το ΙΚΑ Ναυπάκτου, ή να φύγει. Σοβαρά; Μα το ΙΚΑ δεν αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες πηγές ταλαιπωρίας για τον πολίτη;
Αμ, η Αρχαιολογία; Αυτή δεν λέμε πως μας έχει βάλει θηλιά στην ανάπτυξη και τώρα που είναι να πάει στο Μεσολόγγι μας έπιασε το παράπονο;

Τα παραπάνω διφορούμενα πρέπει να μας βάλουν σε σοβαρές σκέψεις καθώς εκτός του ότι αποτελούν μια λαϊκίστικη ρητορική συνέχεια (μπορείς δηλαδή να αλλάζεις αυτά που λες κατά το δοκούν με την λογική ότι ο κόσμος ξεχνάει), δείχνουν και πόσο εύκολα πέφτει κανείς σε λούμπες.

Καθότι η απάντηση των σημερινών διοικούντων σε προβληματικές καταστάσεις είναι “πονάει κεφάλι, κόψει κεφάλι”. Και μαζί με το κεφάλι του δημοσίου θα κοπεί και η δικιά μας βολή. Ας προσέχαμε. Όλοι μας. Ή τουλάχιστον, ας προσέχουμε από εδώ και πέρα.

Α.Σ.