Οκτώβριος στη Ναύπακτο

Βάζοντας μαζί, τις γιορτές για τη ναυμαχία της Ναυπάκτου, το Δι.Χο.Φε.Ν, την εβδομάδα των παζαριών και, γιατί όχι, τις γιορτές κάστανου στο δήμο Πλατάνου και την Άνω Χώρα, φτιάχνουμε μια ατζέντα με κλεισμένα όλα τα Σαββατοκύριακα του Οκτωβρίου. Αν δε, κάποιος είναι ο γνωστός τύπος του «καλοχαιρέτα», ποιος τον πιάνει! Κάνει δημόσιες σχέσεις και χαιρετούρες όλο το μήνα. Αν μάλιστα στη συνταγή προσθέσουμε και μπόλικη ΑΝΝΟΥλα (την Αναπτυξιακή Ναυπάκτου ή αλλιώς ΑΝ.ΝΑ, εννοώ), τότε γίνονται χρυσές δουλειές. Ρίχνεις στην πιάτσα κάποια χρήματα, βοηθάς και τους ντόπιους να πνίξουν το καημό τους στα «πυροτεχνήματα», και από Νοέμβρη, βουτάμε πάλι στη μιζέρια.

Γκρίνια λοιπόν; Με τόσες γιορτές κι ακόμη να μείνουμε ευχαριστημένοι;

Όχι ακριβώς.
Νομίζουμε όμως ότι ήρθε η ώρα να κουβεντιάσουμε, για το τι επιδιώκουμε με όλες αυτές τις δραστηριότητες, και τι πετυχαίνουμε τελικά.

Ξεκινάμε με το βασικό ερώτημα. Γιατί γιορτάζουμε;
Μήπως μας αρέσουν οι φιέστες; Θέλουμε έτσι να δημιουργήσουμε προϋποθέσεις τουριστικής ανάπτυξης; Γουστάρουμε φανφάρες και επετειακές ομιλίες; Νοιώθουμε ότι απειλούμαστε από το Ισλάμ και γι αυτό καίμε καράβια κάθε χρόνο ή απλώς αναζητούμε φθηνά χαλιά στα παζάρια;

Κι όμως το ερώτημα αυτό, έχει αλλού την απάντησή του.
Γιορτάζουμε, φιλοδοξώντας να κάνουμε την καθημερινότητά μας, την ίδια μας τη ζωή, πιο φωτεινή. Θέλουμε η ζωή μας, να κλέψει κάτι από τη λάμψη της γιορτής, και να το κάνει καθημερινό βίωμα.
Μπορούν όμως να συνεισφέρουν κάτι αυτές οι γιορτές;
Ίσως, αρκεί να τις δούμε αλλιώς. Αν αναδεικνύοντας τα θετικά στοιχεία που ήδη υπάρχουν, διευρύνοντάς τα, τα εντάξουμε όλα σε ένα ενιαίο σχέδιο – παρουσίαση, με σαφή τη διάθεση για παρεμβάσεις που θα αλλάζουν την καθημερινότητά μας.
Πραγματικά, πίσω από το Δι.Χο.Φε.Ν, κρύβεται το ότι αρκετές δεκάδες συμπολίτες μας, οι χορωδοί, συναντιούνται κάθε βδομάδα και όχι κάθε δύο χρόνια, τραγουδούν, συζητάνε, επικοινωνούν γιατί αυτό γεμίζει τη ζωή τους. Πίσω από τις γιορτές του κάστανου, είναι αυτοί που με διάθεση προσφοράς, δουλεύουν για να τις στήσουν. Ανάλογα άραγε δεν νιώθουν τα μέλη των Πολιτιστικών Διαδρομών, όταν προετοιμάζουν τη συμμετοχή τους στα ριζικάρια; Ας ρωτήσουμε, πώς με ελάχιστα ευρώ και μπόλικη εθελοντική δουλειά, στήνεται η γιορτή του καλαμποκιού στη Μανάγουλη. Συμπέρασμα: Το πιο ουσιαστικό και το πιο σημαντικό είναι η συμμετοχή στην προετοιμασία της γιορτής.

Μπορεί και πρέπει λοιπόν, αυτά τα στοιχεία της λαϊκής συμμετοχής, να γενικευθούν. Γιατί ο δήμος (ή μάλλον οι δήμοι της περιοχής) να μην οργανώσουν μέσα στον Οκτώβρη, από τη επέτειο της Ναυμαχίας μέχρι τα παζάρια, την παρουσίαση της ντόπιας καλλιτεχνικής δραστηριότητας; Τη μουσική, το χορό, το θέατρο, τη ζωγραφική την υπηρετούν δεκάδες άνθρωποι που ζουν στη περιοχή. Γιατί όλα τα μουσικά, χορευτικά ή άλλα σχήματα, να μην παρουσιάζουν την δουλειά τους, αυτή την περίοδο; Γιατί να μην εκθέτουν από κοινού ή χωριστά τα έργα τους οι (αρκετοί) εικαστικοί καλλιτέχνες της περιοχής μας;

Γιατί όλα αυτά προϋποθέτουν, από την πλευρά του δήμου, ειλικρινή διάθεση συνεργασίας και προσέγγισης. Γιατί ο σχεδιασμός των εκδηλώσεων, πρέπει να γίνεται με όλους αυτούς τους ανθρώπους που θέλουν και μπορούν να προσφέρουν. Όμως το μέλημα της δημοτικής πλειοψηφίας, πέρα από τις χαιρετούρες και τις δημόσιες εμφανίσεις, είναι μόνο το να κάνουν κουμάντο, μέσω της ΑΝ.ΝΑ, πίσω ακόμη και από τις πλάτες του δημοτικού συμβουλίου. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που ποτέ το δημοτικό συμβούλιο δεν συζήτησε τη δομή, το πρόγραμμα και το κόστος των εκδηλώσεων.

Εκτός από τον χαρακτήρα των εκδηλώσεων, όμως, υπάρχει και κάτι πιο σημαντικό. Η Ναύπακτος δεν είναι μια πόλη, με τις απαραίτητες υποδομές, που μπορούν να στηρίξουν την καθημερινή πολιτιστική δραστηριότητα των κατοίκων της αλλά και τις όποιες εκδηλώσεις αποφασίσουμε να κάνουμε. Έτσι οι συναυλίες του Δι.Χο.Φε.Ν, γίνονται είτε στο κλειστό γυμναστήριο(!!), είτε στην Παπαχαραλάμπειο. Όμως το γυμναστήριο δεν είναι αίθουσα συναυλιών και η Παπαχαραλάμπειος είναι μία και μοναδική στην πόλη, και ιδιοκτησία κληροδοτήματος. Που είναι άραγε η κινηματογραφική αίθουσα, που θα στηρίξει την ομάδα του ΤΕΙ, εκτός κι αν τους φοιτητές τους θέλουμε μόνο ως νοικάρηδες.
Πού μπορούν να κάνουν τις πρόβες τους τα ερασιτεχνικά μουσικά σχήματα, μαθητικά και άλλα; Πού μπορεί να εκθέσει τη δουλειά του ένας εικαστικός καλλιτέχνης, όταν πέρασαν δέκα χρόνια, μέχρι να καταφέρουμε να βάλουμε το καγκελάκι που έλειπε, στις σκάλες της αίθουσας «ΝΑΥΠΑΚΤΙΑ» (κι αυτή από κληροδότημα προέρχεται).
Δεν είναι δυνατόν, να θέλουμε να αναδείξουμε, τις εκδηλώσεις για τη ναυμαχία της Ναυπάκτου και να αρνούμαστε πεισματικά να αναδείξουμε το ιστορικό κέντρο της πόλης. Γι αυτή την πόλη, περισσότερα έχουν κάνει οι Ενετοί, παρά εμείς! Θέλουμε μάλιστα να λέμε, ότι δια των εορτών, προβάλλουμε την πόλη και δημιουργούμε τουριστικό ρεύμα. Τρομάρα μας! Πιστεύει άραγε κανείς ότι οι χιλιάδες επισκέπτες του Ναυπλίου, πάνε σ’ αυτό επειδή εκεί ρίχνουν καλύτερα πυροτεχνήματα, ή γιατί έχουν αναδείξει το ιστορικό τους κέντρο και μπορείς να περπατήσεις (χωρίς αυτοκίνητα παρακαλώ) στα σοκάκια που περπατούσε και ο Καποδίστριας; Κι όμως αν κόβαμε για μια πενταετία τα πυροτεχνήματα θα μπορούσαμε να αγοράσουμε το κτίριο του «ΑΜΑΡΥΛΛΙΣ» στο λιμάνι, όπου θα στεγαστούν πολλές από τις δραστηριότητες που έχουμε ανάγκη. Τι θα γίνει με το ΞΕΝΙΑ, θα το ξεπουλήσουμε σε νέο «επενδυτή», ή θα εκμεταλλευτούμε τη δυνατότητά του να στεγάσει πολλές και διάφορες ανάγκες των κατοίκων; Μπορούμε να φτιάξουμε μόνιμο χώρο λειτουργίας των παζαριών, που τον υπόλοιπο χρόνο θα ικανοποιεί άλλες ανάγκες; Δεν πρέπει να ξεφύγουμε από τα παραγκομάγαζα και να περάσουμε σε μια γιορτινή εβδομάδα που θα απλωθεί σε όλη την πόλη;

Ένα από τα πιο ουσιαστικά, προεκλογικά (και μετεκλογικά) συνθήματα της Κίνησης Πολιτών, ήταν το, «Ναύπακτος, μια πόλη που αξίζει να ζεις, αξίζει να την επισκεφθείς».

Με αυτή τη φιλοσοφία, εμείς στην Κίνηση Πολιτών, προσεγγίζουμε τις γιορταστικές εκδηλώσεις, του Οκτωβρίου. Με πολιτιστικές εκδηλώσεις που θ’ αρχίζουν με την επέτειο της Ναυμαχίας και θα τελειώνουν στα παζάρια, με τους πολίτες να συμμετέχουν, με την δημιουργία των απαραίτητων υποδομών, να κάνουμε την καθημερινότητά μας αξιοβίωτη και ταυτόχρονα την πόλη μας πρόκληση για κάθε επισκέπτη.

Κλείνοντας, είναι χρήσιμη μια επισήμανση.
Ο δήμος Ναυπάκτου δεν μπορεί να προχωρήσει μόνος του. Σε συνεργασία όμως, με τους γειτονικούς δήμους, συνδιοργανώνοντας κάποιες από τις εκδηλώσεις, προβάλλοντας το σύνολο της περιοχής, μπορεί να κάνει τη διαφορά.
Δυστυχώς όμως, οι διοικούντες το δήμο Ναυπάκτου, δεν θέλουν να ταράξουν τα νερά. Πιστεύουν ότι θα γράψουν ιστορία δια της ανυπαρξίας. Θεωρούν πως αν δεν κάνουν τίποτε, θα μηδενίσουν και την κριτική που τους γίνεται. Με οποιαδήποτε αφορμή, αναλώνονται σε ευχολόγια του τύπου, «όλοι αγαπάμε τη Ναύπακτο» ρίχνουν, με τη βοήθεια της δικής μας τσέπης, κανένα πυροτέχνημα (κυριολεκτικά και μεταφορικά) και κατόπιν ικανοποιημένοι, επιστρέφουν στο λήθαργό τους.
Ας τους ξυπνήσουμε, επιτέλους.

Κώστας Καρακώστας,
δημοτικός σύμβουλος της Κίνησης Πολιτών