Ο «αλλήθωρος» και ο «λαδάς»

Στην Αρχαία Αθήνα, κατά τον 5ο π.χ χρυσό αιώνα της Δημοκρατίας, ο νόμος που ίσχυε για όποιον Πολίτη ήθελε να ασχοληθεί με τα κοινά απαιτούσε τα εξής:
1.Να είναι Έλληνας (Αθηναίος) Πολίτης
2.Να κατέχει την Ελληνική παιδεία και θρησκεία
3.Να μην είναι κίναιδος (ομοφυλόφιλος)
4.Να καταγραφεί όλη η προσωπική και οικογενειακή του περιουσία, μέχρι και τα σανδάλια που φορούσε.

Αν, κατά τη διάρκεια της θητείας του, πρότεινε και επιτύγχανε την ψήφιση νόμου με τον οποίο ζημιωνόταν οικονομικά η αρχαία Αθήνα, τότε από την καταγεγραμμένη περιουσία του, κατασχόταν όλο το ποσόν της οικονομικής ζημίας.

Σε περίπτωση που η περιουσία του (μέχρι και τα σανδάλια) δεν έφθανε να εξοφλήσει το όλο ποσόν, τότε υποχρεωνόταν να δουλεύει ο ίδιος σε Δημόσια έργα. Αν ο νόμος που πρότεινε και περνούσε ζημίωνε ηθικά την αρχαία Αθήνα τότε η ποινή ήταν αυθημερόν τελευθησάτω δηλ. άμεση εκτέλεση.

Αυτά γίνονταν τότε, σε μια άλλη εποχή που οι νόμοι ψηφίζονταν με γνώμονα την ευημερία και το συμφέρον των πολιτών, ώστε το ηθικό του λαού να είναι υψηλό όταν κληθεί να αντιμετωπίσει κρίσιμες καταστάσεις.

Σήμερα ισχύουν άλλα!

Ο πολίτης ή μάλλον ο νεοέλληνας έχει «εκπαιδευτεί» να είναι «αλλήθωρος» στη σκέψη και «λαδάς» στις συναλλαγές του. Στο πρώτο λοξοκοιτά να βρει τρόπους για να τακτοποιεί πλαγίως τις δουλειές του, στη λογική ότι σ’ ένα σπίτι εισέρχεσαι πιο εύκολα από το παράθυρο παρά από τη θύρα ή ποιόν γνωστό έχουμε να μας εξυπηρετήσει και στο δεύτερο ταυτίζεται με την αμφίδρομη έννοια της λέξης λάδωμα: Λάδωμα για να εξυπηρετηθείς και λάδωμα για να εξυπηρετήσεις.

Ο βουλευτής έχει «βολευτεί» πίσω από τη Βουλή – «Βατικανό», όπου φαίνεται να ισχύουν άλλοι νόμοι και ξεκομμένος από την καθημερινότητα του πολίτη και την πραγματικότητα της κοινωνίας, αποφασίζει και νομοθετεί για την πολιτεία μας. Αν κάνει και κανένα λαθάκι ή ξοδέψει κάτι παραπάνω ή πάρει κανένα δωράκι από θαυμαστή του δεν πειράζει, υπάρχει ο νόμος της ασυλίας που τα ρυθμίζει όλα αυτά!

Ο αιρετός της τοπικής αυτοδιοίκησης έχει άλλο σκεπτικό. Με δημόσιο χρήμα χτίζει το προφίλ του, δεν δίνει λογαριασμό σε κανένα, διαφθείρει την τοπική κοινωνία στη λογική της συναλλαγής ψήφου – ατομικών έργων, ενισχύει τη διαφθορά και πάντα επικαλούμενος την «λαοπρόβλητη» εκλογή του μεταμορφώνεται σε «νταβαντζή» της περιοχής. Ο τύπος του αιρετού διακρίνεται σε δύο κατηγορίες, σε αυτόν που έχει ανάγει την αυτοδιοίκηση σε βιοποριστικό μέσο (επάγγελμα) και σε αυτόν (ο σπάνιος τύπος) που αποχωρεί αφού φτιάξει τρία – τέσσερα σημαντικά έργα υποδομής και αφήνει το δρόμο ανοιχτό σε νέα πρόσωπα.

Με όλα αυτά, φτάσαμε στα μαύρα εθνικά μας χάλια από τις γεωστρατηγικές πολιτικές των ισχυρών σε συνδυασμό με την εθνοκακομοιριά μας και στον «Καλλικράτη» που θέλει να βάλει σειρά στην τοπική αυτοδιοίκηση. Όμως, τη σημαντικότερη τομή που θα ξεκαθάριζε το δημοτικό τοπίο από τα «βαρίδια» και τους «επαγγελματίες» αιρετούς δεν την έφερε και αυτή δεν ήταν άλλη από τη θέσπιση ανώτατου ορίου εκλογής των Δημάρχων. Δεν μπορεί λ.χ ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να έχει το όριο των δύο θητειών και οι αιρετοί με δημόσιο χρήμα να είναι επαγγελματίες πολιτικοί για δεκαετίες.

Μελετώντας το νομοσχέδιο του «Καλλικράτη», σε γενικές γραμμές, η λογική λειτουργίας των νέων δήμων παραμένει όπως τη ξέρουμε και ουδείς γνωρίζει πως θα λειτουργήσουν αρμονικά όλα αυτά. Δεν υπάρχει σαφήνεια νόμου (πχ οι αποφάσεις του συμπαραστάτη του Δημότη θα είναι δεσμευτικές; οι προτάσεις της λαϊκής συνέλευσης θα είναι δεσμευτικές; θα υπάρχει σοβαρή εποπτεία του κράτους ή θα συνεχίσει η ασυδοσία;) και τα παράθυρα μένουν ανοιχτά για καταστρατηγήσεις.

Με τη χρηματοδότηση του «Καλλικράτη» εν μέσω οικονομικής κρίσης, τι θα γίνει; Θα υπάρξουν πόροι ή θα διαχειριστεί την μιζέρια ή την πληρώνουν πάλι οι πολίτες με την αύξηση του Φ.Π.Α από 19% σε 23%, ώστε να δοθεί το 4% στους Ο.Τ.Α;
Έτσι, οι αλλαγές όπως αυτές προωθήθηκαν στην τοπική αυτοδιοίκηση, δίνουν πάτημα στους καιροσκόπους της πολιτικής για πολιτικά παιχνίδια και μετεξέλιξή τους σε νέους ρόλους, ώστε το σύστημα να διαιωνίζεται και οι φατρίες να πνίγουν την καθημερινότητα του πολίτη.

Αθανάσιος Πατούχας, Πρόεδρος Τ.Δ Άνω Χώρας