Όσα λίφτινγκ και να κάνεις στη γιαγιά σου, γιαγιά θα μείνει, και καλά θα κάνει.

Ανατριχιάζει κανείς παρακολουθώντας τα όσα λαμβάνουν χώρα τελευταία, σχετικά με το μέλλον του ΕΠΑΛ Ναυπάκτου. Γίνεται προσπάθεια, εάν καταλαβαίνουμε ορθά, να διατηρηθεί ένα κτηριακό συγκρότημα με νύχια και με δόντια ζωντανό, παρότι έχει παρέλθει προ πολλού το προσδόκιμο της ζωής του.

Το κτήριο έχει ορθοπεδικά προβλήματα στις αρθρώσεις και σε μέλη του και εμείς θέλουμε να το δούμε να τρέχει στα 100μ σε Ολυμπιακούς Aγώνες. Δεν γίνεται. Θα συμμετέχει ίσως μόνο στους παραολυμπιακούς, μετά τις όποιες πολυέξοδες και χρονοβόρες επεμβάσεις. Οι τελευταίες και αβέβαιες είναι και επικίνδυνες και τεχνικά δύσκολα πραγματοποιήσιμες σε ένα τέτοιο κτήριο με αυξημένες απαιτήσεις αντισεισμικής συμπεριφοράς, μεγαλύτερες από ένα κοινό κτήριο κατοικίας ή επαγγελματικής χρήσης. Η μόνη την οποία βοηθούν είναι η ψυχολογία μας. Εάν θέλουμε μόνο αυτή την ψυχική ανάταση, ας το επισκευάσουμε. Εάν όμως θέλουμε να λύσουμε το πρόβλημα της στέγασης του ΕΠΑΛ και των παιδιών μας για τα επόμενα 60 περίπου χρόνια (ή και περισσότερο) καλό θα ήταν να σκεφτούμε σοβαρά πλέον την κατασκευή νέου κτηρίου ή κτηρίων στο ίδιο ή σε άλλο οικόπεδο.

Τα όσα ακούγονται περί άμεσης και έντεχνης επισκευής, περί προσωρινής μεταστέγασης των μαθητών και εξασφάλισης της σωματικής τους ακεραιότητας είναι μάλλον επισφαλή και απλά μεταθέτουν χρονικά το πρόβλημα στις επόμενες γενιές. Όσα λίφτινγκ και να κάνεις στη γιαγιά σου, γιαγιά θα μείνει, και καλά θα κάνει.

Η ακριβής αποτίμηση της στατικής επάρκειας του κτηρίου του ΕΠΑΛ Ναυπάκτου είναι δύσκολη για όποια ομάδα συναδέλφων πολιτικών μηχανικών, λόγω των πολλών αστάθμητων παραγόντων που υπάρχουν. Αν μιλήσουμε δε για την αντισεισμική επάρκειά του, πόσο μάλλον. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο το γεγονός της απουσίας οποιουδήποτε εγγράφου από κάποια αρμόδια υπηρεσία που να διαβεβαιώνει τους γονείς για την σωματική (και ψυχική) ακεραιότητα των παιδιών τους, πριν ή μετά την όποια επισκευή.
Και πώς να υπάρχει τέτοιο έγγραφο αφού δεν γνωρίζουμε και δεν μπορούμε να γνωρίζουμε με ακρίβεια την εναπομείνουσα (!) σεισμική ασφάλεια ενός συγκροτήματος με σκελετό τέτοιου πλαισιακού συστήματος. Οι παραδοχές που γίνονται είναι χονδροειδής και δεν αποτυπώνουν πάντα την πραγματική κατάσταση, έστω κι αν λαμβάνονται υπόψη με αυξημένους συντελεστές ασφαλείας. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε τραγικά λάθη και είναι κουταμάρα να το επιχειρήσουμε.

Ας μην προχωρήσω όμως σε λεπτομέρειες που και κουραστικές είναι και τεχνικά δυσνόητες από πολλούς. Αναρωτιέμαι γιατί είναι τόσο δύσκολο να καταλάβουμε ότι το ΕΠΑΛ Ναυπάκτου έχει εκπληρώσει το σκοπό για τον οποίο σχεδιάστηκε και ότι πρέπει κάτι άλλο να το διαδεχθεί που να μπορεί να σταθεί επάξιο του τέως συναδέλφου του.

Εκπρόσωποι της Νομαρχίας, πείτε την αλήθεια στο Ναυπακτιακό λαό, πείτε του πως το κτήριο έχει γεράσει και πως πρέπει να πάρει σύνταξη. Το πρόβλημα δεν είναι καινούριο, ταλαιπωρεί χρόνια τη Ναύπακτο και ήρθε η ώρα, μετά τις συνεχείς πρόσφατες σεισμικές δονήσεις, να βρει οριστική λύση, τεχνικά ορθή και ασφαλή. Τα περί επισκευής μάλλον είναι χάσιμο χρόνου, υλικών και χρημάτων που θα μας λείψουν (432.000€ πλέον αυτών που έχουν δαπανηθεί έως τώρα και αυτών που θα απαιτηθούν στο άμεσο μέλλον).

  -Ας ξεχάσουμε λοιπόν τις όποιες χρονοβόρες και αντιοικονομικές επισκευές, που μόνο επισκευές δεν είναι, αλλά βαφτίσια ενός κακού παλιού κτηρίου σε καλό και σύγχρονο. (θυμίζουν το ‘φτιάξιμο’ του αυτοκινήτου, που μόνο φτιάξιμο δεν είναι αλλά καταστροφή του)

-Ας βοηθήσουμε ένα κτήριο που σάπισε να πέσει, παίρνοντας τις πατερίτσες που κρατούν όρθιο το ίδιο και γονατιστό το μέλλον και τα οράματα των παιδιών μας.

  -Ας απαλλάξουμε και τον εργολάβο από το ασφυκτικό χρονοδιάγραμμα εργασιών, το οποίο είναι αυθαίρετο και ανεφάρμοστο, καθώς δεν γνωρίζει τι θα παραλάβει και τι θα παραδώσει.

   -Ας επενδύσουμε στην ανέγερση νέου πρότυπου βιοκλιματικού κτηρίου, καλαίσθητου και λειτουργικού, ενταγμένο σωστά στην πόλη, μετά το μνημόσυνο του παλιού κακού και επικίνδυνου εκτρώματος.

      -Ας χαρίσουμε την ηρεμία σε γονείς και μαθητές με τη θαλπωρή ενός ασφαλούς νέου κτηρίου και όχι με την πλαστική χειρουργική μιας εν δυνάμει νεκροφόρας.

      -Ας πιστέψουν και οι τοπικοί άρχοντες πως το πολιτικό όφελος, προσωρινό ή μεγαλύτερης διάρκειας και η ήσυχη συνείδηση πηγαίνουν μαζί.

Ταπεινά και υπεύθυνα: Δημ. Αλεξόπουλος Πολιτικός Μηχανικός