Για τη Ναυπακτία που μας αξίζει

1 Σεπτεμβρίου 2010 // Άρθρα // 7 σχόλια

Το 2010 έχει αποδειχτεί ως η πλέον επώδυνη οικονομική χρονιά για την πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών. Πρωτόγνωρης σκληρότητας μέτρα έχουν ληφθεί στα πλαίσια του μνημονίου που υπογράφηκε με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, των οποίων η αποτελεσματικότητα φαίνεται να αμφισβητείται όλο και εντονότερα πλέον, από ακαδημαϊκούς οικονομολόγους, πολιτικούς επιστήμονες και κυρίως από τους ανθρώπους που κινούνται στην αγορά.

Οι μισθοί μειώνονται σημαντικά στον δημόσιο τομέα όχι βάσει της παραγωγικότητας των εργαζομένων αλλά αδιακρίτως σε όλους. Οι ήδη χαμηλοί μισθοί στον ιδιωτικό τομέα απειλούνται με περαιτέρω μείωση, ενώ εργασιακά δικαιώματα παρελθόντων ετών αποτελούν παρελθόν σε μία αδιευκρίνιστη προσπάθεια να επανέλθει ο «εργασιακός μεσαίωνας». Την ίδια ώρα, ο πληθωρισμός αυξάνεται μειώνοντας την αγοραστική δύναμη των καταναλωτών ακόμα και στα είδη πρώτης ανάγκης, ενώ τα τιμολόγια των νυν και πρώην ΔΕΚΟ αυξάνονται συνεχώς. Τα ανωτέρω σε συνδυασμό με το γεγονός πως ήδη ένας στους τρείς Έλληνες ζει κοντά ή κάτω από το όριο φτώχιας και πως ο αριθμός των ανέργων αναμένεται να εκτοξευτεί άνω τους ενός εκατομμυρίου, δημιουργούν ένα εκρηκτικό και δυσοίωνο περιβάλλον.

Η ευθύνη για την κατάσταση αυτή βαρύνει κατά κύριο λόγο τον πολιτικό κόσμο. Η απόδοση των ευθυνών οφείλει να αποτελέσει μέλημα της πολιτείας όχι σε μία προσπάθεια εξευμενισμού της κοινής γνώμης αλλά στα πλαίσια δημιουργίας ενός νέου πλαισίου λειτουργίας της πολιτείας, βάσει του οποίου οι κατέχοντες θέσεις ευθύνης και προνόμια εξουσίας, είναι υπόχρεοι ουσιαστικού ελέγχου, να λογοδοτούν και να τιμωρούνται για τα λάθη και τις παραλείψεις τους.

Δεν πρέπει όμως να υπάρξει εγκλωβισμός σε μία ατέρμονη συζήτηση περί ευθυνών και λαθών. Την ώρα που η ελληνική κοινωνία μαστίζεται από την οικονομική κρίση, ο προσανατολισμός των υγιώς σκεπτόμενων δυνάμεων του τόπου πρέπει να είναι σταθερά προσηλωμένος στο μέλλον, σε δυναμικές προτάσεις, σε πρωτοπόρες ιδέες, σε μακρόπνοο όραμα, στην ελπίδα που η νέα γενιά μπορεί να φέρει.

Η Ναύπακτος και ο νέος Δήμος Ναυπακτίας γενικότερα είναι αναγκαίο να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση ως ευκαιρία προκειμένου να αντιμετωπίσει τα προβλήματα και τις παθογένειες που τον ταλανίζουν και να προχωρήσει ένα βήμα μπροστά δημιουργώντας αναπτυξιακές προοπτικές πρωτίστως για τους νέους ανθρώπους, αλλά και γενικότερα για το σύνολο των δημοτών του.

Η εκμετάλλευση των συγχρηματοδοτούμενων προγραμμάτων στα πλαίσια του Εθνικού Στρατηγικού Πλαισίου Αναφοράς (ΕΣΠΑ) και ο Αναπτυξιακός Νόμος μπορούν να αποτελέσουν στοιχεία δημιουργίας νέων επιχειρήσεων και πραγματοποίησης σημαντικών επενδύσεων από τις ήδη υπάρχουσες.

Η ανάπτυξη της τοπικής οικονομίας και επιχειρηματικότητας πρέπει να ενισχυθεί στα πλαίσια δημιουργίας μιας νέας φιλοσοφίας που θα απαντά στο ερώτημα: «Πως θέλουμε την πόλη-δήμο μας για τα επόμενα χρόνια». Η κατασκευή μεγάλων έργων στην ευρύτερη περιφέρεια δίνουν ένα σημαντικό λόγο να μην είμαστε και τόσο απαισιόδοξοι.

Ο Δήμος μας αποτελεί επιπροσθέτως σημαντικό τουριστικό προορισμό που βοηθά σημαντικά στη συνολική αναπτυξιακή πορεία της περιοχής. Ο τουρισμός αποτελεί για το Δήμο μας τον οδηγό της Ανάπτυξης και εκεί θα πρέπει να επικεντρωθούμε. Να δημιουργηθεί εκείνο το περιβάλλον όπου ο κάθε ενδιαφερόμενος επενδύτης να μην αντιμετωπίζει τον εκάστοτε Δήμο ως εμπόδιο για επενδυτικές λύσεις. Απαιτείται ένα σοβαρό και καλά οργανωμένο περιβάλλον υποδοχής επενδυτών.

Σημαντικό μέλημα οφείλει να αποτελέσει η ανάδειξη του ιδιαίτερου τοπικού χαρακτήρα της περιοχής τόσο στον αστικό ιστό, όσο όσο και στα χωριά της ορεινής Ναυπακτίας. Η τουριστική ανάπτυξη χρειάζεται αναπροσανατολισμό. Να βασιστεί στην τοπική κουλτούρα, στο ιδιαίτερο «χρώμα» της περιοχής, στα παραδοσιακά ήθη και έθιμα, αλλά και να επεκταθεί σε ανεκμετάλλευτους τομείς, όπως ο συγκροτημένος αγροτουρισμός, ο συνεδριακός και ο θρησκευτικός τουρισμός.

Ο Δήμος οφείλει να αποτελέσει θεματοφύλακα των παραδοσιακών στοιχείων, καθοδηγητή, σύμβουλο και συμπαραστάτη των επιχειρηματιών, αλλά και παράγοντα προβολής της περιοχής και των δυνατοτήτων αναψυχής που προσφέρει. Σε αυτή την κατεύθυνση κινούνται και τα τοπικά αναπτυξιακά προγράμματα Leader και ΟΠΑΧ.

Η ανάπτυξη της περιοχής αν και μονόδρομος για την ευημερία των πολιτών, δεν πρέπει να είναι ούτε απρόσωπη, ούτε «άψυχη». Στο επίκεντρο της ανάπτυξης πρέπει να βρίσκεται ο άνθρωπος, πρέπει να βρίσκεται ο πολίτης. Η αειφόρος ανάπτυξη, ο σεβασμός στο περιβάλλον και η διασφάλιση της ποιότητας ζωής των κατοίκων πρέπει να αποτελούν πρώτο στόχο.

Το οδικό δίκτυο, η ύδρευση, η άρδευση, οι συνθήκες υγιεινής, τα ζητήματα υγείας, η παιδεία των νέων, ο πολιτισμός και η παράδοση δεν είναι κενές λέξεις, αλλά εμπεριέχουν ουσιώδη νοήματα τα οποία πρέπει να μετατρέπονται σε καθημερινό αγώνα και δράσεις. Σκοπός δεν πρέπει να είναι το ατομικό, αλλά το συνολικό όφελος και σε αυτή την κατεύθυνση θα πρέπει να κινούνται οι στοχευμένες ενρέγειες του Δήμου.

Η συμμετοχή στα κοινά του Δήμου μας δεν αποτελεί υποχρέωση, αλλά τρόπο ζωής, με στόχο να χτίσουμε μία καλύτερη ζωή για εμάς και τις οικογένειες μας στον τόπο που γεννηθήκαμε, στον τόπο που μεγαλώσαμε, στον τόπο μας. Ως ενεργοί πολίτες θα πρέπει να επιλέγουμε να μην εγκαταλείψουμε την αισιοδοξία για ένα καλύτερο μέλλον, θα πρέπει να επιλέγουμε να μην επιτρέψουμε η δύσκολη οικονομική συγκυρία να στερήσει την ελπίδα.

Οι σωστές επιλογές, οι δυναμικές αποφάσεις και οι πρωτοπόρες λύσεις μπορούν να οδηγήσουν στην πραγματοποίηση του οράματος για έναν Δήμο που δεν θα παρέχει απλά ευκαιρίες στους νέους του τόπου αλλά που θα επιτρέψει την επιστροφή όσων εξ αυτών προσπαθούν να χτίσουν τη ζωή τους στα μεγάλα αστικά κέντρα.

Όλα αυτά όμως έχουν αναγκαία και απαραίτητη συνθήκη μια νέα αντίληψη στον τρόπο άσκησης της διοίκησης του Δήμου. Ο νέος διευρυμένος Δήμος Ναυπακτίας απαιτεί σχέδιο και γνώσεις, αλλά πάνω από όλα απαιτεί όραμα. Ένα όραμα όπου η μικροπολιτική, ο παραγοντισμός και η κακοδιαχείριση αποτελούν παρελθόν.
Οι στοχευόμενες παρεμβάσεις, ο εξορθολογισμός στη διαχείριση των πόρων, μακρόπνοα πλάνα ανάπτυξης αποκτούν κυρίαρχο ρόλο, αφήνοντας πίσω την την κακοδαιμονία που για δεκαετίες ταλάνιζε την Ελληνική Κοινωνία και Οικονομία..

Στην νέα Εποχή του ρευστού κοινωνικού και οικονομικού τοπίου, αλλά και των προκλήσεων οφείλουμε να είμαστε πρωτροπόροι, καινοτόμοι και οραματιστές, για τη Ναυπακτία που αλλάζει, για τη Ναυπακτία που μας αξίζει…

Άγγελος Αθ. Σταυρόπουλος
Οικονομολόγος, MsC
Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Ναυπάκτου

Τα σχολιά σας

  1. ΒΑΡΥΣΗΜΑΝΤΟ ΑΡΘΡΟ!!!
    ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΙΑ ΤΩΝ < <ΤΙΠΟΤΑ>>ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΚΑΤΙ ΛΕΝΕ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΚΑΝΟΥΝ. ΕΝΑΣ ΕΚ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΚΑΙ Ο ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ ΓΡΑΦΩΝ.

  2. Den idame pantos k. GIANNI aytous pou exoun kati na poun kai na kanoun, na lene tipota i na kanoun. I afonia kai i apraksia einai akomi pio epizimia….

  3. Gianni,νομιζω οτι τα ιδια ακριβως λογια τα εχω δει και σε αλλο αρθρο οποτε πρεπει να εισαι χομπιστας σε αυτο…Μεινε εσυ στην αναλγησια σου για τι συμβαινει γυρω σου και απλα ανασηκωσε τους ωμους μπροστα στα προβληματα και κανε ακριτα κακοβουλη κριτικη και ασε ανθρωπους που τουλαχιστον εχουν ενα οραμα να σηκωσουν τα μανικια και να προσπαθησουν γι αυτο….Εσυ δν 8α προσπαθησεις καν…δηλαδη θα μεινεις στο “μηδεν”..Καποιοι αλλοι τουλαχιστον κοιμουνται ησυχοι γιατι προσπαθησαν…ακόμα και αν δεν κατάφεραν “τίποτα”…Καλησπέρα

  4. OSO GIA THN AFONIA,
    SEBOMASTE TON EAYTO MAS KAI STHN PARANOIA POU EPIKRATEI STHN NAFPAKTIAKH KOINONIA (ME PROTO POLITH THS TON PAPATHANASH!!!) DEN ANTIPARASSOMASTE.OS GNOSTON H BLAKEIA EINAI ANOIKHTH

  5. Εν όψη δημοτικών εκλογών γίνεται ένας άστοχος απολογισμός της πορείας της χώρας τους τελευταίους μήνες. Σε αυτό το κυκεώνα των εξελίξεων όπως μας παρουσιάζει ο γράφων (και τον ευχαριστούμε για την ενημέρωση), τι σχέση μπορεί να έχει η κάθε ΔΗΜΟΤΙΚΗ αρχή τωρινή ή/και αυριανή; Και το τονίζω το “ΔΗΜΟΤΙΚΗ”. Γιατί το μόνο σχετικό μεταξύ του πολιτικού κόσμου είναι η μετριότητα. Μάλιστα αγαπητοί μου, κυβερνόμαστε από μέτριους, που προσχωρώντας σε κάποια φοιτητική παράταξη, έπλασαν ορίζοντες εύκολους στο δικό τους κόσμο. Έτσι λοιπόν όταν ήρθε η ώρα να «αλλάξουν τα κακώς κείμενα» που πάντα τους προικοδότησαν άλλοι, νόμισαν ότι θα γίνουν όλα εύκολα, χωρίς πολύ δουλειά, όπως έχουν μάθει. Οι μέτριοι…

    Ίσως ο αρθρογράφος να αποτελεί μια κάποια εξαίρεση, δε το γνωρίζουμε, είναι νωρίς για να κριθεί. Θα πρέπει όμως να έχει κατά νου ότι το να εμπλέκεσαι με τα κοινά σε μικρές κοινωνίες δε θέλει πολιτικές εμπάθειες και αντιπαλότητες.

    Η Ναύπακτος χωλαίνει και τα τελευταία χρόνια περισσότερο. Ας πάψουν να κατηγορούν μονίμως άλλους και κάποια στιγμή «οι κατέχοντες θέσεις ευθύνης και προνόμια εξουσίας να λογοδοτήσουν και να τιμωρηθούν για τα λάθη και τις παραλείψεις τους».

  6. Δεν υπάρχει πλέον κανένα περιθώριο να “ψελίζουν” δικαιολογίες εκ των υστέρων οι Πολίτες της Ναυπακτίας για δήθεν κομματικά καπελώματα και πελατειακές εξυπηρετήσεις που καταστρέφουν το μέλλον τως παιδιών αυτής της όμορφης “ευλογημένης” περιοχής.
    Ο απολογισμός της Κινησης Πολιτών θύμισε σε όλους την σταθερή παρουσία του Κ.Καρακώστα σε όλα τα δημοτικά συμβούλια αλλά και όλης της ομάδας (καταξιωμένων προσωπικοτήτων της τοπικής κοινωνίας) της Κίνησης Πολιτών. Όλη η ομάδα με την δράση της και τις παρεμβάσεις της μια τετραετία- σε ανύποπτο χρόνο- υπόσχεται πολλά στο πλευρό ενός αδιαμφισβήτητου οραματιστή δημοκρατικής αυτοδιοικητικής λειτουργίας με σεμνότητα – ήθος και εργατικότητα χωρίς ΙΔΙΟΤΕΛΕΙΑ (διαφωνεί κανείς στο τελευταίο?
    Η λύση για την Ναυπακτία είναι πρό των πυλών… τα πολλά λόγια ειναι φτώχεια ιδεών και φερετζές σκοπιμοτήτων και υπόγειων διαδρομών…
    Θα μείνουν άραγε κλειστές ξανά οι πύλες για το μέλλον? Y.Γ.. Τα έχω ξαναγράψει και αλλού…δεν ειναι κακό να επαναλαμβάνεσαι όταν κάνουν κάποιοι πως δεν ακούνε

  7. Την προεκλογική περίοδο ο δημότης νιώθει να ανεβαίνει η αξία του,να μετράει η παρουσία του,να εισακούεται ο λόγος του,τέλος πάντων είναι σαν να γιορτάζει κάθε 4 χρόνια και μόνο τότε γίνεται αισθητή η παρουσία του. Μετά οι πολίτες περνάνε στην “αχρησία” και οι εκλεγμένοι στην εξουσία και φυσικά μέγα χάσμα χωρίζει τους μεν απ τους δε.Αδύνατη η επικοινωνία των “αξιωματούχων” με τους πολίτες-πηγές των αξιωμάτων τους.

Σχολιάστε