Συναίσθηση και επανάσταση

Ο παραλογισμός με τις αυξήσεις των διοδίων είναι τεράστιος. Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι αυξάνονται τα διόδια σε μια χώρα που τα εισοδήματα συρρικνώνονται δραματικά. Δεν είναι ότι όλα σ’ αυτή τη χώρα μπορούν να αλλάζουν – όπως για παράδειγμα οι συμφωνίες με τους εργαζομένους αλλά οι εργολάβοι συνεχίζουν να δουλεύουν όπως είχαν αρχικά συμφωνήσει.

Είναι και το γεγονός ότι σε κάποιες περιπτώσεις, όπως στην Ολυμπία Οδό, μπαίνουν αυξήσεις για ένα έργο που ουσιαστικά έχει σταματήσει και δεν ξέρουμε καν πότε και αν συνεχιστεί.

Ας δούμε όμως και το τοπικό μας ζήτημα, την Γέφυρα, και ας ξεκινήσουμε από την σχετική ανακοίνωση, που συνόδευε την τιμολογιακή πολιτική της για το 2012.
Αντιγράφω: “Με συναίσθηση της οικονομικής συγκυρίας και των συμβατικών της υποχρεώσεων, η ΓΕΦΥΡΑ Α.Ε. αποφάσισε να μην προβεί σε αυξήσεις στις 27 από τις 28 κατηγορίες τιμολόγησης των προϊόντων της. Η μοναδική αύξηση (της τάξεως των 30 λεπτών του Ευρώ) αφορά την τιμή απλής διέλευσης επιβατηγών”.

Το παραπάνω, σε πρώτη ανάγνωση, ακούγεται πολύ ωραίο, αλλά αυτό που στην πραγματικότητα συμβαίνει είναι ότι η Γέφυρα ΑΕ δεν άλλαξε σε τίποτα την τιμολογιακή πολιτική που ακολουθεί απαρέγκλιτα εδώ και 8 χρόνια..
Κάθε χρόνο, μα κάθε χρόνο, αυξάνει σταδιακά την τιμή της απλής διέλευσης, με αποτέλεσμα να έχουμε φτάσει από τα 9,7 ευρώ που κόστιζε το 2004 στα 13,20 που κοστίζει πλέον.

Ο σχετικός πίνακας είναι αποκαλυπτικός.

φωτό: Π. Τσούσης

Και γιατί συμβαίνει αυτό. Είναι πολύ απλό. Η απλή διέλευση είναι το προϊόν της Γέφυρας με τη μεγαλύτερη κατανάλωση. Αν και η Γέφυρα δεν δίνει αναλυτικά στοιχεία με πρόχειρες εκτιμήσεις πρέπει να ξεπερνά το 70 με 80% των συνολικών διελεύσεων. Ίσως λέω και λίγο.

Οπότε, αυξάνει την τιμή στο “προϊόν” της με τη μεγαλύτερη ζήτηση (απλή διέλευση) και κρατά σταθερές εκείνες στα λιγότερο… αποδοτικά προϊόντα (πχ. διελεύσεις μεγάλων φορτηγών που έτσι κι αλλιώς προτιμούν τα καράβια, μηχανάκια, κάρτες κλπ.).

Αυτή είναι λοιπόν η “συναίσθηση της οικονομικής συγκυρίας”, αλλά δεν μπορείς να περιμένεις και κάτι άλλο. Η Γέφυρα είναι εταιρία, το συμφέρον της κοιτά, είναι και προστατευμένη πίσω από μια αποικιοκρατική σύμβαση.

Θα μπορούσε να είναι και χειρότερα τα πράγματα, να είχαμε αυξήσεις και στα υπόλοιπα προϊόντα της.

Εγώ έχω ένα ερώτημα προς το “κοινωνικό μέτωπο” που είχε σχηματιστεί τέτοια εποχή πέρσι, και στο οποίο συμμετείχαν όλοι οι φορείς της ευρύτερης περιοχής, από δημάρχους, εργατικά κέντρα μέχρι εξωραϊστικούς συλλόγους.
Τελείωσε η επανάσταση;