Raindrop: Μουσικό ταξίδι στο όνειρο

Το όνομα Raindrop στους περισσότερους μάλλον δεν λέει και πολλά πράγματα. Σ’ αυτούς, όμως, που παρακολουθούν τα μουσικά δρώμενα της πόλης σίγουρα κάτι θα θυμίζει. Η εμφάνισή τους πριν από λίγους μήνες σε ένα μουσικό Φεστιβάλ της Ναυπάκτου απέσπασε τα καλύτερα σχόλια, αλλά όπως αποδεικνύεται αυτή ήταν μόνο η αρχή ενός πολύ όμορφου ταξιδιού.

Η ανοδική μουσική πορεία που διαγράφουν από τον Μάιο του περασμένου χρόνου όπου και δημιουργήθηκαν, όχι μόνο συνεχίζεται αλλά και επιβραβεύεται. Η πίστη στις ικανότητές τους τούς οδήγησε πριν από λίγο καιρό στο να δηλώσουν συμμετοχή στο φετινό Schoolwave Festival, το μεγαλύτερο φεστιβάλ που γίνεται κάθε χρόνο στην Ελλάδα και στο οποίο συμμετέχουν νεανικά συγκροτήματα από κάθε γωνιά της χώρας. Ήδη πέρασαν τη φάση της προεπιλογής των 250 και πλέον ανήκουν στη λίστα των καλύτερων 80.

Ψυχή του συγκροτήματος είναι ο 16χρονος Γιάννης Αθανασίου ο οποίος παίζει κιθάρα, τραγουδάει, γράφοντας επίσης τη μουσική και τους στίχους. Έχει όμως, και με το παραπάνω, άξιους συνοδοιπόρους. Ο μεγαλύτερος της παρέας είναι ο 19χρονος Έντι Λουκόπουλος, μπάσο και φωνητικά, ενώ ακριβώς στο μέσo όρο της ηλικίας του συγκροτήματος βρίσκεται ο 15χρονος Κώστας Τσιλιγιάννης που παίζει πλήκτρα. Οι δύο μικρότεροι, ο Βασίλης Θεοδωρόπουλος στα κρουστά και ο Παναγιώτης Φλωρούς στο βιολί μόλις που έχουν περάσει τα 13.

Το δύσκολο κεφάλαιο της χημείας έχει βρεθεί, η κατανομή των ρόλων αποδίδει και το αποτέλεσμα είναι αδιάψευστος μάρτυρας. Ο ήχος τους είναι alternative – pop- rock και οι επιρροές τους έρχονται κυρίως από ξένα συγκροτήματα όπως οι Pink Floyd, οι Radiohead και οι Muse.

H μουσική τους αγκαλιάζεται από αγγλικούς στίχους γιατί απ’ ότι μας είπε ο Γιάννης μέσα από αυτή τη γλώσσα, αν και όχι η μητρική του, μπορεί να εκφραστεί καλύτερα. Σημαντικός λόγος γι’ αυτή τους την επιλογή είναι σίγουρα και τα μουσικά ακούσματά τους, κυρίως πάνω στο ροκ, το οποίο με μικρές εξαιρέσεις στην Ελλάδα δεν μπορεί να πει κάποιος ότι έχει να παρουσιάσει κάτι το αξιόλογο. Μιλάνε για διάφορα θέματα αλλά πώς γίνεται και πάντα όλα καταλήγουν σε μια συνιστώσα. Ποια είναι αυτή; Το ωραίο φύλο…

Η συμμετοχή τους στο φετινό Rockwave Φεστιβάλ δεν ήταν κάτι που υπήρχε αρχικά στη σκέψη τους. Λίγο η δυσπιστία τους γύρω από τις ικανότητές τους, λίγο η για την ώρα κάλυψη της ανάγκης τους για μουσική μέσω των δικών τους επαφών, οπότε το είχαν αποβάλει από τα σχέδιά τους. Ο πρώτος λόγος καταρρίφθηκε πριν από λίγο καιρό όταν και συμμετείχαν σε μια συναυλία στη Ναύπακτο εισπράττοντας απλόχερα τις καλύτερες κριτικές. “Γιατί όχι και λίγο πιο πέρα”, σκέφτηκαν, και δειλά δειλά κάθισαν στο δικό τους στούντιο, ηχογράφησαν δικά τους κομμάτια, και τα έστειλαν… έτσι για τη συμμετοχή. Αυτή τη στιγμή έχουν περάσει στο δεύτερο γύρω έχοντας επιλεγεί από τα 250 στα 80 καλύτερα. Σε δύο εβδομάδες το πρώτο όνειρο γίνεται πραγματικότητα. Η κριτική επιτροπή θα πρέπει πλέον να προχωρήσει στην αξιολογήσει των 80 που απέμεναν βλέποντάς τα από κοντά να παίζουν, κάτι που θα γίνει στον πλέον ιστορικό χώρο για το rock στην Ελλάδα, που δεν είναι άλλος από το Κύτταρο.

Πώς αντιμετωπίζουν αυτή τη νέα πρόκληση, τη μεγαλύτερη που τους έχει παρουσιαστεί έως σήμερα; “Για την ώρα ψύχραιμα”, απ’ ότι μας είπαν. Ο καλύτερος ήχος που σίγουρα θα έχουν εάν επιλεγούν να συμμετάσχουν στο Φεστιβάλ αποτελεί ένα πλεονέκτημα σχετικά με το αποτέλεσμα που ευελπιστούν να παρουσιάσουν μπροστά στους χιλιάδες μικρούς και μεγάλους οπαδούς του είδους που αναμένεται να συρρεύσουν.

Εδώ όμως μοιραία τίθεται ένα ερώτημα. Τι τους έχουμε προσφέρει ως πόλη μέχρι σήμερα για να ενθαρρύνονται και να συνεχίζουν. Μη σπαταλάτε φαιά ουσία για να απαντήσετε. Τίποτα απολύτως. Τα μικρά Φεστιβάλ που διοργανώνεται κατά καιρούς τους επιτρέπουν να κάνουν το κέφι τους μπροστά σε κόσμο, αλλά από εκεί και πέρα τίποτα. Εάν δεν υπήρχε η στήριξη των οικογενειών τους και η λύση των δικών τους χώρων για να κάνουν πρόβες, τότε μοιραία κάποια στιγμή το όνειρο θα έσβηνε. Και καλά, οι Raindrop ανήκουν στην προνομιούχα κατηγορία αυτών που έχουν το δικό τους στέκι. Σκέφτηκαν όμως ποτέ αυτοί που έχουν τις τύχες της πόλης στα χέρια τους το τι γίνεται με όλα τα άλλα παιδιά αυτής της πόλης που ασφυκτιούν… Ο Δεκέμβρης που πέρασε δεν έδειξε τίποτα άλλο παρά μόνο τα αποτελέσματα των επιλογών της πολιτείας μας απέναντι στους νέους. Μήπως αμφιβάλλετε;