Κατ’ επιλογήν… Χαμένος στο χρόνο

Ο Περικλής (κατά κόσμον Πέρης) Μίχος κυκλοφορεί στη Ναύπακτο ανάμεσά μας, τύπος πάντα διακριτικός και χαμηλών τόνων. Οι συνάδελφοί του στο δήμο έχουν να λένε για το πόσο καλός και συνεργάσιμος συνάδελφος είναι.

Η ενασχόλησή του με τη μουσική είναι εδώ και πολλά χρόνια το μεράκι του. Το μετερίζι που έχει επιλέξει να την “υπηρετεί” είναι αρκετά ιδιαίτερο.

“Εκδότης” του μουσικού περιοδικού- fanzine Lost In Tyme έχει καταφέρει να ενώσει μέσα από τις σελίδες του μια ολόκληρη μουσική σκηνή, αυτή του Garage, από διάφορα μέρη του κόσμου. Οι περισσότεροι μπορεί να την αγνοείτε αλλά αξίζει, πιστέψτε μας, να ψάξετε έστω και για λίγο.

Με προσωπική εργασία η οποία διαρκεί μήνες ολόκληρους έχει εκδώσει μέχρι σήμερα 4 τεύχη τα οποία έχουν ταξιδέψει σε μια σειρά χωρών. Η επιλογή του, άλλωστε, να τα γράφει στα Αγγλικά του δίνει αυτή τη δυνατότητα.

Σε μια καθ’ όλα χαλαρή συνομιλία μας μίλησε για την ιδέα του περιοδικού και το πως έφτασε να γίνει από σκέψη πραγματικότητα, για το τι μπορεί να βρει κάποιος ξεφυλλίζοντας το Lost In Tyme, καθώς και για τα μελλοντικά σχέδιά του γύρω από αυτό.

Καταρχάς περιέγραψέ μας τη διαδικασία μέσω της οποίας έφτασες να εκδόσεις ένα δικό σου περιοδικό
Η ιδέα του να κυκλοφορήσω ένα μουσικό fanzine (δεν είναι ακριβώς περιοδικό γιατί δεν έχει μια τακτή συγκεκριμένη χρονική κυκλοφορία) υπήρχε αρκετά χρόνια πριν. Η απόφαση για να γίνει πραγματικότητα πάρθηκε κάπου στο 2003 όταν έμαθα ότι οι Sound Explosion (αγαπημένο Ελληνικό garage συγκρότημα) ξανασχηματίστηκαν και ήθελα να τους πάρω συνέντευξη. Οπότε κάπου έπρεπε να μπει αυτή η συνέντευξη και έτσι βγήκε το Lost In Tyme.

Σίγουρα χρειάζεται πολύ κόπο αλλά το αποτέλεσμα πρέπει να σε επιβραβεύει. Πόσο χρονικό διάστημα χρειάζεται για να φτάσει το περιοδικό στην τελική του μορφή;
Κάθε τεύχος για να κυκλοφορήσει χρειάζεται όντως αρκετή δουλειά. Ξεκινώντας από την επιλογή των συγκροτημάτων που θα περιλαμβάνει, την ολοκλήρωση των συνεντεύξεων και των άρθρων, τις δισκοκριτικές, την συλλογή των τραγουδιών για το cd και το στήσιμο του κάθε τεύχους στον υπολογιστή. Το διάστημα που χρειάζεται για να γίνουν όλα αυτά είναι περίπου ένας χρόνος ανάλογα πάντα με τον ελεύθερο χρόνο που έχω να διαθέσω. Ο τίτλος άλλωστε του fanzine το υποδηλώνει.

Τελικά αρκεί το μεράκι στη ζωή για να κάνει κάποιος αυτό που θέλει, ακόμα και εάν δεν το ακολουθεί ως επάγγελμα;
Ναι πιστεύω ότι το μεράκι και η αγάπη είναι αρκετά για να δημιουργήσεις κάτι πολύ ωραίο που θα σε γεμίζει και θα σε κάνει να νιώθεις ‘ζωντανός’!

Εάν μπορούσε να ήταν αυτό το επάγγελμα σου πιστεύεις ότι θα έχανε κάποια από την ομορφιά της η διαδικασία ή αυτό θα ήταν ευλογία για σένα, να ζεις δηλαδή από κάτι που αγαπάς;
Δεν ξέρω αν θα ήθελα η μουσική να γίνει το επάγγελμα μου… Προτιμώ να παραμείνει το χόμπυ μου για να νιώθω ελεύθερος, απαλλαγμένος από τα άγχη που πάντα σου δημιουργεί μια δουλειά.

Πες μας δυο λόγια για το περιεχόμενο του περιοδικού
Το fanzine περιέχει κατά κύριο λόγο συνεντεύξεις και άρθρα συγκροτημάτων από όλο τον κόσμο, που παίζουν αυτό το είδος μουσικής. Καλύπτει μια χρονική περίοδο από το 80 μέχρι σήμερα καθώς και κάποια συγκροτήματα από τα 60’ς. Επίσης υπάρχουν αναφορές-κριτικές δίσκων, cd, fanzine και νέα από τον συγκεκριμένο μουσικό χώρο. Κάθε fanzine συνοδεύεται με μια cd συλλογή, η οποία περιέχει τραγούδια που έχουν παραχωρηθεί από τα συγκροτήματα που υπάρχουν σε κάθε τεύχος. Έτσι υπάρχει καλύτερη επαφή του αναγνώστη με το κάθε συγκρότημα.

Γιατί επέλεξες να το γράφεις στα Αγγλικά και όχι στα Ελληνικά; Μήπως αυτό σου αποκλείει αναγνωστικό κοινό εντός των τειχών;
Τα Αγγλικά απλά ταξιδεύουν το fanzine σε όλο τον κόσμο και αυτό είναι πραγματικά υπέροχο! Τα Ελληνικά θα το περιόριζαν εντός συνόρων… Άλλωστε όλοι οι νέοι σήμερα μιλάνε λίγο πολύ Αγγλικά.

Πολλοί υποστηρίζουν ότι η μουσική ως μορφή τέχνης δεν είναι μόνο πέντε νότες και μερικοί στοίχοι στη σειρά αλλά κάτι πολύ περισσότερο. Τι έχεις να πεις γι’ αυτό;
Μπορώ να μιλήσω μόνο για μένα… η μουσική είναι διασκέδαση, είναι ταξίδι, ονειροπόληση, και ίσως το ελιξίριο της νεότητας. Ρωτήστε με μετά από καμιά δεκαριά χρόνια να σας πω πάλι… χαχα.

Η μουσική βιομηχανία με τον τρόπο της και τους μηχανισμούς που διαθέτει έχει αλλοιώσει αυτό το χαρακτήρα της μουσικής προωθώντας μια άλλη κουλτούρα γύρω από αυτή, αρκετά πιο εύπεπτη, πιο ανάλαφρη θα λέγαμε. Χρειάζεται να αναπτύξουμε άμυνες γύρω από αυτό ή θα πρέπει να το αποδεχθούμε ως φυσιολογικό γεγονός καθώς η “μόδα” πάντοτε υπήρχε και μάλλον πάντοτε θα υπάρχει;
Αυτό δεν συμβαίνει δυστυχώς μόνο στη μουσική βιομηχανία αλλά και στους περισσότερους τομείς της καθημερινότητας μας. Από εμάς εξαρτάται όμως τι τελικά επιλέγουμε…

Η μουσική σκηνή με την οποία ασχολείσαι δεν είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη στην Ελλάδα, για τη Ναύπακτο, βέβαια, ούτε λόγος. Μίλησε μας λίγο γι’ αυτή
Δεν είναι τόσο διαδεδομένη γιατί απλά δεν προβάλετε από τα μεγαλύτερα μέσα του τύπου… Όμως παρόλα αυτά υπάρχει garage και γενικότερα μουσική σκηνή επηρεασμένη από τα 60’ς με αρκετά αξιόλογα συγκροτήματα όπως οι Sound Explosion, Yesterday’s Thoughts, Teddy Boys from The Crypt, Frantic V, Invisible Surfers, Hydes, Snails, Meanie Geanies, Bullets, Jacks, Psykicks και πολλά άλλα. Υπάρχουν επίσης και αρκετά Fanzines όπως το Rumble Skunk (το οποίο επίσης βγαίνει στην Ναύπακτο), τα ψυχεδελικά Peace Frog και Timemazine, το Belle Vue καθως και τα web zines Thee Cave (www.geocities.com/theecave), Fuzz Overdose (www.fuzzoverdose.com) από όπου μπορείς να πάρεις πολλές πληροφορίες. Στην Ναύπακτο αυτήν την στιγμή βγαίνουν δυο fanzines, και υπάρχουν κάποια συγκροτήματα με πιο rock, punk και indie επιρροές. Κατά διαστήματα γίνονται και κάποια garage πάρτυ όπως το αυριανό στο On The Rockz, στο Στενοπάζαρο. Be there!!!

Για το μέλλον σχεδιάζεις κάτι άλλο γύρω από τη μουσική;
Αυτό το διάστημα μαζεύουμε την υλη για το πέμπτο τεύχος του fanzine και μέσα στον Μάρτιο θα κυκλοφορήσουμε άλλο ένα δισκάκι 45 στροφών, των Αμερικάνων Garage Gods. Στα μελλοντικά σχέδια είναι και ένα garage φεστιβάλ αν όχι στην πόλη μας τότε στο χωριό μου τα Κρυονέρια.

Lost in Tyme

Το Lost In Tyme ξεκινάει κάπου στα μέσα του 90 ως η ονομασία των Garage Parties που διοργανώνονταν τότε σε διάφορους χώρους και μπαρ, στη Ναύπακτο. Ο τίτλος είναι επηρεασμένος από το ομώνυμο τραγούδι του Ελληνικού garage συγκροτήματος, των Sound Explosion.

Χαμένοι στον χρόνο ταξιδεύοντας από τα 60’ς μέχρι σήμερα με τους ήχους της αγαπημένης μας μουσικής το Garage. To 2004 βγαίνει το πρώτο τεύχος του μουσικού fanzine Lost In Tyme με την πολύτιμη βοήθεια του κολλητού Κωνσταντίνου Γράψα. Ατελείωτες ώρες μπροστά στον υπολογιστή με μουσική, καφέδες και τσιγάρα μέχρι να ολοκληρωθεί.

Μέχρι σήμερα έχουν κυκλοφορήσει 4 τεύχη του fanzine. Παράλληλα κάτω από την ετικέτα Lost In Tyme Records (παρέα με τον τραγουδιστή των Sound Explosion) έχουν κυκλοφορήσει ένα δισκάκι 45 στροφών των Βέλγων Way Outs και ένα άλμπουμ CD των Γάλλων Mean Things.

Όσοι θέλουν μπορεί να βρουν το περιοδικό στα πάρτι που διοργανώνονται κατά καιρούς στη Ναύπακτο ή αλλιώς μέσω του ίδιου του Πέρη με τον οποίο μπορείτε να επικοινωνήσετε στο mail perismihos@yahoo.gr καθώς και μέσω της ιστοσελίδα του www.myspace.com/lostintymefanzine.