Γρηγόρης Ψαριανός: Οι ευεργέτες του μέλλοντος θα γκρεμίζουν

Απολαυστικός, όπως πάντα, ο ανεξάρτητος βουλευτής και στέλεχος της Δημοκρατικής Αριστεράς Γρηγόρης Ψαριανός, μιλά για όλους και για όλα. Για την Αριστερά του σήμερα και το ρόλο που θα πρέπει να διαδραματίσει, για τα παραδείγματα, καλά και άσχημα, του παρελθόντος, καθώς και για την Ναύπακτο της οποία είναι συχνός επισκέπτης. Ο πληθυντικός καταργήθηκε από την αρχή της συζήτησης μετά από αίτημα του ίδιου του Γρηγόρη.

Γρηγόρη είπες, μεταφορικά, στην εκδήλωση για τον Μ. Παπαγιανάκη ότι σκοπός της Αριστεράς θα πρέπει να είναι το πώς θα μάθει τον άνθρωπο να “ψαρεύει” κι όχι να του δίνει έτοιμα “ψάρια”. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά;
Η Αριστερά θα πρέπει να μεταδώσει στην κοινωνία το λελογισμένο τρόπο “ψαρέματος”. Πώς για παράδειγμα θα γίνεται το “ψάρεμα” χωρίς να καταστρέφεται το οικοσύστημα, πώς θα καλύπτει τις ανάγκες της, αλλά και πώς θα βοηθά αυτούς που δεν μπορούν να “ψαρέψουν”. Μεταφορικά αυτό ισχύει για όλες τις εκφάνσεις της καθημερινότητάς μας. Πριν από μερικούς μήνες το συνάντησα γυρνώντας τα μπλόκα των αγροτών, όπου άκουσα πολλούς να μου λένε “δεν θέλουμε επιχορηγήσεις, αλλά να μας μάθουν τρόπους να παράγουμε και να δίνουμε τα προϊόντα μας σύμφωνα με τις απαιτήσεις της εποχή μας”. Αυτή είναι μια πρακτική διάσταση…

Κι εδώ τίθεται το ερώτημα: η Αριστερά σήμερα ξέρει να ψαρεύει ή έχει μείνει σε παλιές μεθόδους;
Αυτό σίγουρα ισχύει και γι αυτό τα λέμε όλα αυτά. Η κλασική- παραδοσιακή Αριστερά, πέρα από τον οπαδισμό, έχει την ευκολία της προσκόλλησης στα ιερά κείμενα και σε συγκεκριμένες συνταγές. Δε λέω, καλό είναι να μαγειρεύεις με ένα τρόπο, αλλά μετά από εκατό χρόνια θα σου είναι άχρηστος αυτός, αφού θα έχουν αλλάξει όλα όσα σχετίζονται με τη μαγειρική, από τα προϊόντα, μέχρι τα σκεύη και τις ηλεκτρικές συσκευές.

Και στο πνεύμα αυτών, φαντάζομαι, αφού συμμετέχεις, έρχεται να δράσει η Δημοκρατική Αριστερά. Σε έναν ήδη πολυτεμαχισμένο χώρο αυτό λείπει, ένα ακόμα κομμάτι;
Καταρχάς θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν πρόκειται για διάσπαση, αφού μιλάμε για έναν ούτως ή άλλως κατατεμαχισμένο χώρο που περιλαμβάνει πολλές δεκάδες ομάδων. Αυτό θέλει ο κόσμος; Όχι φυσικά. Έχουμε ένα βαρύ φορτίο το οποίο θα πρέπει να περάσουμε απέναντι. Το ζήτημα δεν είναι το πώς θα πάει, αλλά να πάει και η Δημοκρατική Αριστερά αυτό το ρόλο θέλει να παίξει σε ένα ευρύτερο πεδίο κι όχι μόνο στο χώρο της Αριστεράς… που σε ένα μεγάλο μέρος της, πρέπει να πούμε, στέκεται και διαφωνεί στον τρόπο της μεταφοράς, αλλά και στην προβολή του μεταφορέα.

Παρορμητικός, όπως πάντα, δεν κρύφτηκες στην εκδήλωση, εξαπολύοντας σφοδρή επίθεση στο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτά δεν τα πιστεύεις προφανώς εδώ και μερικές εβδομάδες αλλά προϋπήρχαν…
Τα ίδια έχω πει και έχω γράψει εδώ και ένα χρόνο. Παρεμπιπτόντως να σου πω ότι τα έγραφα για την “Αυγή” και δεν έμπαιναν, πράγμα που θυμίζει λίγο από Ριζοσπάστη, κάτι από ΚΚΕ ΄Β. Ο ΣΥΡΙΖΑ αυτή τη στιγμή είναι μια παραλαγή του ΚΚΕ με ολίγον από αριστερισμό μέσα. Αυτό θέλουμε; Εγώ προσωπικά όχι και νομίζω ούτε ο κόσμος.

Με αυτούς τους ανθρώπους αύριο θα μπορέσεις να μεταφέρεις το φορτίο απέναντι; Φαντάζει λίγο δύσκολο…
Εννοείται ότι θέλω να το κάνω. Για να γίνει αυτό, όμως, πρέπει όπως είπα να δεχθούμε όλοι μαζί ότι πρέπει να το κάνουμε, αφήνοντας τις ιδεοληψίες μας κατά μέρους. Το κάνω και αυτή τη στιγμή χωρίς να βάλω προαπαιτούμενα, πράγμα που κάνουν κάποιοι άλλοι. Αυτά που λέω τα έχω ζήσει στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, όπου εμείς, οι εκλεγμένοι από το λαό, έπρεπε κάθε Τρίτη να δεχόμαστε το κούνημα του δάκτυλου από τη γραμματεία του σχήματος, η οποία παρεμπιπτόντως ήταν διορισμένη, για το τι έπρεπε να κάνουμε. Είναι δημοκρατικό αυτό και συμμετοχικό; Το ζήτημα σήμερα είναι το πως θα γίνει η προλεταριακή επανάσταση ή το πώς θα αλλάξει αυτό το κωλοχανείο που ζούμε, με αυτή την εκκλησία, με αυτές τις πολεοδομίες, με αυτή την αστυνομία κλπ ; Εμείς λοιπόν στη Δημοκρατική Αριστερά θέλουμε να αφήσουμε τις πολλές θεωρίες κάνοντας και έργα. Αρκεί βέβαια να δώσουμε όραμα στον κόσμο και να τον πείσουμε γι αυτό.

Μέχρι που φτάνουν οι συμμαχίες σας;
Οφείλουμε, όπως κάθε προοδευτική Αριστερά, να παλεύουμε για τις πλατύτερες κάθε φορά. Δεν με ενδιαφέρει αυτή τη στιγμή να πορευτώ μόνο με Αριστερούς. Μόνο έτσι θα αλλάξουμε το κωλοχανείο και επιμένω σ αυτό…

Πλατιά συμμαχία σημαίνει συνεργασία ακόμα και με το ΠΑΣΟΚ;
Με το ΠΑΣΟΚ που έχουμε γνωρίσει όχι. Με τμήματά του, όμως, και με κόσμο του εννοείται πως ναι. Από το να έχουμε έχουν χουντικό δήμαρχο στη Βλαχοκερασιά δεν είναι καλύτερο να έχουμε έναν προοδευτικό άνθρωπο, που να σκέφτεται φυσιολογικά και να μην είναι λαμόγιο, ακόμα κι αν είναι δεξιός; Αυτό είναι το ερώτημα. Εγώ απαντώ ανεπιφύλακτα “ναι είναι καλύτερα”. Προσωπικά δεν θέλω να κάνω τη σοσιαλιστική ολοκλήρωση, που μπορεί στο τέλος να είναι και λάθος, όπως έγινε αλλού, χωρίς να μπορεί να μιλήσει ο κόσμος, περνώντας ταυτόχρονα όσα περνούσε.

Πιο ευνοϊκή συγκυρία για την Αριστερά από την παρούσα, για να συγκινήσει τον κόσμο, δεν νομίζω άτι μπορούσε να υπάρχει. Όμως τα σημάδια άλλα δείχνουν…
Αυτό είναι αλήθεια. Είχε ξαναγίνει τις δεκαετίες του 50 και του 60 με τους ταγματασφαλίτες που ήταν τότε το κράτος και το παρακράτος στην ουσία. Τότε έλαμψε μια Αριστερά, η ΕΔΑ, που το 1958 ήρθε δεύτερο κόμμα, έχοντας μεγάλη προοπτική γιατί ήταν δημοκρατική και το φάσμα της ήταν κυριολεκτικά ευρύ, όπως έλεγε και το όνομά της. Αυτό είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα προς μίμηση.

Στα καθ ημάς τώρα. Έχεις έρθει πολλές φορές στη Ναύπακτο και έχεις σχηματίσει άποψη γι αυτή. Τι θεωρείς ότι πρέπει να αλλάξει και τι να κρατήσει;
Τα πιο ωραίο πράγματά της είναι το παλιό της κάστρο και τα πλατάνια της κατά μήκος των παραλιών. Θα έλεγα και τα λίγα δυστυχώς παλιά σπίτια της, τα οποία είναι προσεγμένα, τα οποία όμως ασφυκτιούν μέσα στο χάος των πολυκατοικιών που τα πνίγουν. Αυτό το χάλι με θλίβει. Είναι η εικόνα όλων των πόλεων, βέβαια, απόρροια της νεοπλουτίστικης νοοτροπίας της αντιπαροχής, που θέλει να βγάλει από τη μύγα ξίγγι και η οποία κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσει. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν προβλέψει ως μεγάλους ευεργέτες του μέλλοντος, όχι αυτούς που θα χτίζουν, αλλά αυτούς που θα γκρεμίζουν. Κλασσικό παράδειγμα η Σμύρνη του σήμερα όπου ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα κατεδαφίστηκαν από το δήμο για να γίνουν πάρκα ή κατοικίες με την εικόνα του παρελθόντος.

Ελπίζω τουλάχιστον να την αισθάνεσαι φιλόξενη…
Είναι από τα ωραιότερα μέρη που έχω πάει και το λέω πιστεύοντάς το πραγματικά. Έχω δεσμούς με την ευρύτερη περιοχή, καθώς έχω καταγωγή και από την ορεινή Φωκίδα, και χαίρομαι που την έχω γνωρίσει από κοντά, καταρχάς, αλλά και που την έχω γυρίσει όλη αρκετές φορές. Και να πω, παρόλο που δεν είμαι θρήσκος και το ξέρετε, ότι έχω πολύ καλούς φίλους μέχρι και στο μοναστήρι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρως, που με έχουν φιλοξενήσει επανειλημμένος.