Το μετέωρο βήμα του ΕΠΑΛ Ναυπάκτου

Το δημοτικό συμβούλιο Ναυπάκτου κατά τη συνεδρίαση του Δεκεμβρίου με απόφαση που ψήφισαν όλοι οι παρευρισκόμενοι σύμβουλοι, πλην του Κώστα Καρακώστα, αποφάσισε να προχωρήσει στην κατασκευή του ΕΠΑΛ μέσω των προγραμμάτων Σ.Δ.Ι.Τ. 4, παραχωρώντας στην ουσία τη χρήση του οικοπέδου για 50 χρόνια στον Ο.Σ.Κ., που θα είναι και φορέας υλοποίησης του έργου.
Έπραξαν σωστά ή έκλεισαν τα μάτια μπροστά σε μια σειρά προβλήματα που μπορεί να παρουσιαστούν; Εξέτασαν το κατά πόσο αυτή η πρακτική μπορεί να αποβεί ζημιογόνα για το δημόσιο συμφέρον;
Σας παρουσιάζουμε μερικά βασικά στοιχεία από το τι προβλέπει το παραχωρητήριο, το τι μπορεί να κοστίσει αυτό στο ελληνικό δημόσιο, καθώς επίσης και την ομόφωνη καταδίκη αυτής της πρακτικής από την Α ΕΛΜΕ.
Ασφαλή συμπεράσματα δεν επιχειρούμε να εξάγουμε αλλά από τα έως τώρα στοιχεία που υπάρχουν μπορούμε με αρκετή βεβαιότητα να πούμε ότι τα βήματά μας είναι ιδιαίτερα ανασφαλή και χωρίς συγκεκριμένο σχεδιασμό και πρόγραμμα.

Τα ψιλά γράμματα του παραχωρητηρίου

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον, όμως, έχει να δούμε κάποιους όρους οι οποίοι συμπεριλαμβάνονται στο παραχωρητήριο χρήσης το οποίο και ενέκρινε το δημοτικό συμβούλιο. Ανακαλύπτουμε λοιπόν ότι παραχωρούμε ολόκληρο το οικόπεδο τον οκτώ στρεμμάτων, δηλαδή όλα τα υπάρχοντα κτίσματα (περίπου 3000 τ.μ. μετά την κατεδάφιση της ακατάλληλης πτέρυγας), στον ΟΣΚ και από εκεί και πέρα αυτός τα δίνει στον ιδιώτη για να κατασκευάσει την πτέρυγα των 1000τμ μόνο, καθώς αυτό επιτρέπει ο υπάρχων συντελεστής δόμησης.

Ο τελευταίος από την πλευρά του, σύμφωνα πάντα με το παραχωρητήριο, δεσμεύεται να υλοποιήσει το έργο μέσα στο χρονικό διάστημα των 10(!) χρόνων από την έκδοση της άδειας, και στην παρέκκλιση μόνο αυτού του όρου ο δήμος μπορεί να προχωρήσει στην καταγγελία της σύμβασης. Όχι και ιδιαίτερα άμεσα, δε νομίζετε; Η παραχώρηση για πλήρη χρήση γίνεται για 50 χρόνια, αλλά ταυτόχρονα πώς μπορεί να ερμηνευτεί το “κατά πλήρες δικαίωμα χρήσης” που αναφέρεται; Μήπως μέσω αυτού δίνεται παράλληλα στον ιδιώτη το δικαίωμα να αναπτύξει στους χώρους μια σειρά από άλλες χρήσεις οι οποίες συνάδουν, ενδεχομένως δηλαδή την παραχώρηση ενός εργαστηρίου σε ένα ιδιωτικό ΙΕΚ, την πραγματοποίηση σεμιναρίων κλπ; Ερωτηματικά επίσης εγείρονται και για την χρησιμότητα των λειτουργικών εξόδων των σχολείων που ζήτησε ο ΟΣΚ από τους δήμους και τις νομαρχίες.

Μπορεί κάποιος να αποκλείσει το γεγονός ότι και αυτά θα τα αναλάβει ο ιδιώτης, άρα εκ των προτέρων θα πρέπει να γνωρίζει που θα κυμαίνονται για να ζητήσει και το ανάλογο συμφέρον γι’ αυτόν ενοίκιο; Και εάν όντως ισχύει αυτό γιατί θα πρέπει να αλλάξει ο τρόπος χρηματοδότησης των σχολείων για την κάλυψη κάποιων αναγκών και αντί του δημοσίου οι συνδιαλλαγές να γίνονται με κάποιον ιδιώτη;

Υπερδιπλάσιο το κόστος μέσω ΣΔΙΤ

Το ερώτημα που τίθεται είναι εάν όντως αξίζει να ακολουθηθεί η συγκεκριμένη διαδικασία και κατά πόσο αυτή μπορεί να αποδειχθεί άμεσα πραγματοποιήσιμη, πρωτίστως, και συμφέρουσα δευτερευόντως με βάση τις οικονομικά μεγέθη που θα δαπανηθούν. Το πρώτο ερώτημα, το οποίο είναι και το πιο φλέγον στην περίπτωση του ΕΠΑΛ, για την ώρα δεν απαντάται από πουθενά καθώς όπως ορίζει και το παραχωρητήριο το χρονικό διάστημα υλοποίησης του έργου μπορεί να διαρκέσει μέχρι και 10 χρόνια.

Υπάρχει, άλλωστε, ένα άλλο παράδειγμα κατασκευής σχολείου μέσω ΣΔΙΤ το οποίο να ακολουθηθεί ως μπούσουλας; Το δεύτερο ερώτημα, εάν δηλαδή είναι συμφέρουσα η διαδικασία απαντάται εν μέρει από παλαιότερο δημοσίευμα του Σπ. Στάμου στην εφημερία “Ελευθεροτυπία” όπου και αναφέρεται ενδεικτικά ότι το προϋπολογιζόμενο κόστος για 27 σχολεία θα πλησιάσει τα 200 εκατ. ευρώ. Σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου Οικονομίας, τότε, το κόστος κατασκευής και των 27 σχολείων θα ανερχόταν κατά προσέγγιση στα 105.100.000 ευρώ και το κόστος συντήρησης σε 45.000.000 ευρώ για την περίοδο 25 ετών. Στο ποσόν αυτό δεν έχει συμπεριληφθεί το κόστος ασφάλισης, καθώς και το κόστος βαριάς συντήρησης των υποδομών, το οποίο υπολογίζεται σε 20% του κόστους κατασκευής. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς το κόστος της κατασκευής μέσω αυτής της διαδικασίας θα άγγιζε για το κάθε σχολείο τα 4 εκατ. ευρώ τη στιγμή που όπως καταθέτει ο πρώην διευθύνων σύμβουλος του ΟΣΚ Μαν. Μπαλτάς, την περίοδο 2001-2003 ο Οργανισμός κατασκεύασε συνολικά 329 δωδεκαθέσια εκπαιδευτήρια με μέσο κόστος 1,6 εκατ. ευρώ έκαστο. Αδιευκρίνιστο επίσης παραμένει το γιατί τότε μιλούσαμε για παραχώρηση 25 χρόνων, ενώ την περίπτωση του ΕΠΑΛ για 50.

Το πολιτικό σκέλος της υπόθεσης

Το θέμα όμως έχει και πολιτική χροιά καθώς η επιλογή του δρόμου που θα ακολουθηθεί για την κατασκευή είναι αν μη τι άλλο πολιτικό. Πατήστε στα βήματα του παρακάτω συλλογισμού και θα καταλάβετε. Τα 28 δις που έδωσε η κυβέρνηση στις τράπεζες για να αντιμετωπίσουν την οικονομική κρίση είναι χρήματα δικά μας. Αυτές με τη σειρά τους τα διοχετεύουν στην αγορά για την αναθέρμανσής της. Από αυτά όμως θα δανειστεί και ο ιδιώτης για να φτιάξει το σχολείο μέσω ΣΔΙΤ, βάζοντας από μόνος του ένα μικρό μέρος του συνόλου των χρημάτων. Στην ουσία, λοιπόν, ποιος τα βάζει τα χρήματα εάν ακολουθήσουμε αυτή την πορεία; Εμείς φυσικά.

Το επόμενο στάδιο και το τελευταίο με την κατασκευή του σχολείου είναι να μας το ξαναπουλήσει ο ιδιώτης (εμείς το έχουμε χρηματοδοτήσει, μην το ξεχνάμε) κλείνοντας έτσι τον κύκλο του παραλογισμού. Αυτό που δηλαδή στην ουσία μας πουλάει, αφού δεν βάζει χρήματα, είναι η τεχνογνωσία της κατασκευής των κτηρίων, κι αυτό όμως με κάθε επιφύλαξη καθώς του δίνεται περιθώριο 10 ετών. Συγγνώμη, θα πει κάποιος, αλλά ο ΟΣΚ από μόνος του δεν φτιάχνει εάν θέλει, αποδεδειγμένα μάλιστα, σε 3 χρόνια ένα σχολείο; Συμπέρασμα: Η κυβέρνηση με αυτή την πρακτική που επιλέγει να χαράξει καθιστά ένα ανίκανο κράτος ακόμα πιο ανίκανο.

Ομόφωνα αντίθετη η ‘Α ΕΛΜΕ για ΣΔΙΤ στο ΕΠΑΛ

Η ‘Α ΕΛΜΕ Αιτ/νίας όσον αφορά το ζήτημα της κατασκευής σχολείων μέσω ΣΔΙΤ έχει ταχθεί εναντίον καθώς οι μόνοι που το στηρίζουν είναι οι συνδικαλιστές εκπαιδευτικοί που πρόσκεινται στη ΝΔ. Για την περίπτωση, όμως, του ΕΠΑΛ που είναι μια ειδική περίπτωση, λόγω των παραπάνω αλλά και της αναγκαιότητας για άμεση λύση, στη συνεδρίαση που πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της περασμένης Τρίτης ομόφωνα το διοικητικό συμβούλιο τάχθηκε εναντίον. Υποστηρίζει στην απόφασή της ότι δεν είναι σε καμία περίπτωση σωστό να παραχωρούμε 8.000 τ,μ, και 3.000 τ.μ. κτίσματα στον ιδιώτη με μόνη δέσμευσή του να μας κατασκευάσει τα υπόλοιπα 1000 τ.μ.

Ο ιδιώτης δεν είναι δυνατόν να νοικιάσει στο δημόσιο όλο(!) το σχολείο και μάλιστα για τα επόμενα 50 χρόνια. Επίσης αφού ακόμη δεν έχει καν ξεκινήσει η κατασκευή σχολείων με ΣΔΙΤ, ακόμη και για σχολεία που έχουν ενταχθεί σε αυτό το πρόγραμμα εδώ και δύο χρόνια είναι φανερό ότι η πτέρυγα του ΕΠΑΛ μπορεί να κτιστεί σε 12 (και παραπάνω) χρόνια από τώρα. Υπάρχει κάποιος που να επιβεβαιώνει το αντίθετο; Στην απόφασή του μάλιστα ζητά από το δήμο Ναυπάκτου να επανεξετάσει την περίπτωση, προτείνοντας η νομαρχία να προσχωρήσει άμεσα στην κατεδάφιση της βορινής πτέρυγας, αφού υπάρχουν τόσο τα χρήματα όσο και η μελέτη, ενώ στη συνέχεια, υποστηρίζουν οι εκπαιδευτικοί, άμεσα θα πρέπει να απαιτηθεί έκτακτη χρηματοδότηση από το υπουργείο για να φτιαχτεί το κτίριο. Υπάρχει άραγε πιο επείγουσα περίπτωση από αυτή;

Όχι ΣΔΙΤ στο ΕΠΑΛ και από τη νομαρχία

Σε δηλώσεις του για το θέμα ο αντινομάρχης Χρήστος Πετρόπουλος τόνισε ότι είναι ιδιαίτερα επιφυλακτικός για την πρακτική των ΣΔΙΤ, προσθέτοντας όμως παράλληλα ότι είναι κάθετα αντίθετος στο να ακολουθηθεί αυτό ο δρόμος στην περίπτωση του ΕΠΑΛ, συμφωνώντας στην ουσία με τα στοιχεία που παραμένουν στον αέρα από το ρεπορτάζ και τα οποία είτε δεν διευκρινίζονται από πουθενά, είτε είναι κατάφωρα εναντίον του δημοσίου συμφέροντος. Σημείωσε επίσης ότι η νομαρχία, ως αρμόδιος φορέας για την κατασκευή σχολικών κτηρίων, έχει ζητήσει χρηματοδότηση για το έργο μέσω του συνηθισμένου μέχρι σήμερα δρόμου του ΟΣΚ, συμπληρώνοντας ότι μέχρι το Πάσχα θα πρέπει να έχει ξεκαθαρίσει το τι μέλει γενέσθαι με την υπόθεση, η οποία όμως φαίνεται και πάλι να περιπλέκεται αρκετά.

Τελειωμό δεν έχουν τα προβλήματα

Τα προβλήματα, βέβαιο, που αντιμετωπίζει το ΕΠΑΛ δεν έχουν τέλος καθώς εκτός των γνωστών της βορινής πτέρυγας, που έχει κριθεί ακατάλληλη, ήρθαν σήμερα να προστεθούν κι άλλα στους χώρους όπου γίνονται οι διδασκαλίες των μαθημάτων. Με έγγραφό της στις 21 Οκτωβρίου του 2008 η διευθύντρια του σχολείου ζητούσε από τα αρμόδια όργανα του ΟΣΚ να κάνουν έκθεση αυτοψίας του κτηρίου. Το κλιμάκιο ήρθε και στις 19 Ιανουαρίου απέστειλε την έκθεσή του σε δήμο και νομαρχία διαπιστώνοντας μια σειρά από επιπρόσθετα προβλήματα. Συγκεκριμένα στο τριώροφο κτίριο στο οποίο στεγάζονται οι αίθουσες διδασκαλίας του σχολικού συγκροτήματος και στο οποίο έγιναν πριν από μια δεκαετία εργασίες επισκευής διαπιστώθηκε ότι στους στύλους του εξωτερικού στεγασμένου διαδρόμου που δεν έχουν ενισχυθεί υπάρχουν έντονες οξειδώσεις, το σιδηρού οπλισμού παρουσιάζει αποσαθρώσεις σκυροδέματος, κατακόρυφες ρωγμές κα. Ζητά μάλιστα την λήψη άμεσων μέτρων για την αντιμετώπισή τους.

Στις προτάσεις που καταθέτει, μάλιστα, συμπληρώνει ότι σχετικά με τις όποιες εργασίες γίνουν στο μέλλον για τη συνολικότερη αντιμετώπιση του ζητήματος, θα πρέπει να συνυπολογιστεί και το ότι έχει αλλάξει ο συντελεστής δόμησης. Για την εξεύρεση μάλιστα, όπως λέει, αρτιότερης τεχνοοικονομικής λύσης προτείνει να συνταχθεί διάγραμμα κάλυψης και να εξεταστεί εάν αυτό θα καλύπτει τις ανάγκες του σχολείου. Εάν όχι, καταλήγει, τότε θα πρέπει να εξεταστούν άλλες λύσεις για την κατασκευή του κτηρίου σε άλλο χώρο, σημειώνοντας παράλληλα στο τέλος ότι ο ΟΣΚ το έχει εντάξει σε πρώτο στάδιο στο ΣΔΙΤ 4.