Οδοιπορικό του Ε.Ο.Σ. Ναυπάκτου στο Γράμμο

Ξεχωριστή ήταν η εμπειρία για τα 8 μέλη του Ορειβατικού Συλλόγου Ναυπάκτου κατά τη διάσχιση της κεντρικής κορυφογραμμής του Γράμμου από το χωριό Αετομηλίτσα(Ντεντσικό) ως το χωριό Γράμμος(Γράμμουστα) το Σαββατοκύριακο 12 και 13/7/2008.

Η επίσκεψη στην περιοχή έδωσε τη δυνατότητα γνωριμίας με τα πασίγνωστα από το παρελθόν Μαστοροχώρια, τα χωριά των μαστόρων της πέτρας, των ‘’μπουλουκιών’’ που άφησαν πίσω τους πέτρινα αριστουργήματα τόσο στην Ελλάδα όσο και σ΄ όλο τον κόσμο: εκκλησίες, τζαμιά, σπίτια, σαράγια, γεφύρια, βρύσες, φάρους καλντερίμια. Η Πυρσόγιαννη και η Βούρμπιανη είχαν τους χτιστάδες, τους μαστόρους της πέτρας, οι Χιονιάδες τους αγιογράφους και ζωγράφους, το Τούρνοβο(σημερινός Γοργοπόταμος) τους ξυλογλύπτες και το Ασημοχώρι τους μαραγκούς.
Η 8ωρη πεζοπορία μας έφερε κοντά σ΄ ένα τραχύ ανάγλυφο απίστευτης ομορφιάς που το συνθέτουν οδοντωτές κορυφές, απότομες, σαθρές πλαγιές, μικρά επικλινή λιβάδια και πάμπολλα κελαρυστά ρυάκια, ασίγαστες νερομάνες του Σαραντάπορου και του Αλιάκμονα. Έναν τόπο κατάσπαρτο από αγριολούλουδα, τόσα πολλά που κυριολεκτικά ζαλίζεσαι από τα χρώματα, ένα απέραντο ανθοτόπι, ένα πολύχρωμο χαλί, τόσο ωραία καμωμένο, που ζύγιαζες το βήμα σου από φόβο μπας και χαλάσεις κατά λάθος την ομορφιά.

Όμως πάνω στις κορυφές που πατούσαμε πέφταμε διαρκώς σε ενέδρες και αμπριά λιθόκτιστα, υπολείμματα οχυρών, βλημάτων, σφαίρες οξειδωμένες, φαντάσματα ανταρτών και στρατιωτών που αλληλοσφάζονταν. Η σκέψη ταξίδεψε 60 χρόνια πίσω…
Ποιος, αλήθεια, μπορεί να υποκριθεί ότι είναι νικητής σ΄ έναν πόλεμο, στον όποιο πόλεμο, όταν έχει χυθεί έστω και μια σταγόνα ανθρώπινο, αδελφικό αίμα;
Ο χρόνος κύλησε, οι πέτρες σκορπούν με τον καιρό, το νοτισμένο με αίμα χώμα του Γράμμου χορτάριασε, νέα ζωή, θαρρείς, γεννιέται…
Από την ψηλότερη κορυφή ,τη 2.520, απλώνοντας μακρύτερα τη ματιά το πεδίο φάνταζε υποβλητικό, με τις ατίθασες κυματιστές κορυφές και τα αναρίθμητα μικρά χλωρολίβαδα.

Απ΄ ‘δω ακολουθώντας βόρεια πλέον τη συνοριογραμμή σε υψόμετρο 2.350μ. συναντήσαμε τη μικρή αλπική λίμνη Γκιστόβα, την ψηλότερη στην Ελλάδα. Νικώντας το δελεαστικό περιβάλλον της λίμνης και ύστερα από ένα σύντομο μπάνιο στα κατάκρυα νερά της τραβερσάροντας κατηφορήσαμε μέσα από ένα αλπικό τοπίο ασύγκριτου κάλλους για το χωριό Γράμμος(Γράμμουστα). Ένα χωριό που χτίζεται από την αρχή, γιατί στα νεότερα χρόνια η τύχη του, όπως και των περισσότερων Γραμμοχωρίων της λάκκας του Αλιάκμονα, εμπλέκεται στη δίνη της χάραξης των συνόρων και των διαδοχικών πολέμων.

Η περιήγησή μας στον ευρύτερο χώρο της περιοχής του Γράμμου ολοκληρώθηκε περνώντας μέσα από το πανέμορφο δάσος από οξυές που σχηματίζεται ανατολικά από τις κορυφές Πάνω και Κάτω Αρένα καθώς και από την πανέμορφη τοποθεσία των λιμνών Μουτσάλια(1800μ.) που εμπλουτίζονται με το χωνευτικό νερό της περίφημης πηγής Τρακοσάρα με κατάληξη το χωριό Αετομηλίτσα.

Β. Ν. Κατσιγιάννης
Πρόεδρος ΕΟΣ Ναυπάκτου <